چاپ کردن این صفحه

حالِ ناخوش اهالي منصور آباد منتخب سردبیر

توسط زهرا جعفري/ روزنامه نگار 22 دی 1399 55 0
مدت هاست اهالي محله منصورآباد حال خوشي ندارند و با نگراني نظاره گر اجراي يک پروژه بزرگ شهري هستند که در کنار تقويت زيرساخت هاي توسعه شهري براي آنها دردسرها، سردرگمي ها، بلاتکليفي و رنج و زحمت بسيار به دنبال داشته است.


اهالي اين محله نزديک به يک دهه پيش، بخش عمده اي از اراضي باغي خود را براي اجراي بخشي از پروژه کوهسار مهدي که اخيرا شهرداري از آن به عنوان ابرپروژه ياد مي کند، در اختيار شهرداري گذاشتند، اما از آن زمان تاکنون نتوانسته اند به حق و حقوق اوليه خود دست يابند.

  • روز گذشته چهار نفر از نمايندگان محله منصورآباد با حضور در دفتر روزنامه عصرمردم در حالي که سند و مدارک توافقنامه ها، مصوبات شورا و مکاتبات صورت گرفته طي اين سالها را همراه داشتند، گفتند: معاون شهردار مي گويد: با تعامل کارها را در اين پروژه پيش برده ايم! آقا چه تعاملي؟ هر چه که بوده زور هست و تضييع حق.
  • يکي از نمايندگان اين اهالي مي گويد: سال 92 شهردار وقت منطقه 6 به اين محله آمدند و از اهالي خواستند براي اجراي يک پروژه بزرگ شهري که به توسعه عمومي شهر و منطقه کمک مي نمايد، با شهرداري همکاري کنيم. در آنجا مقرر شد چند نفر از اهالي به نمايندگي از بقيه با شهرداري وارد مذاکره شوند. پس از آن طي مکاتبات مختلف انجام کارشناسي ها و کسب استعلامات و اخذ مصوبه شورا قرار شد، شهرداري ظرف مدت 6 ماه پول اراضي خريداري شده در اين طرح شامل عرض محور، حريم سبز جاده از طرفين به عمق 100 متر و پاشنه راه را بدهد و در صورتي که شهرداري به تعهدات خود طبق توافقنامه عمل ننمايد از طريق دادسرا کار متوقف گردد.
  • از آنجا که بخشي از اين اراضي به شکل مالک غارسي بود طبق توافق مقرر شد يک پنجم پول به عنوان سهم مالکانه و چهار پنجم سهم غارسين پرداخت شود. بعد از آن اهالي محله منصورآباد 17 هکتار از اراضي خود در پلاک هاي 41، 29 و 17 را که باغ هاي ميوه و انگور بوده و در بعضي از آنها درختان چند صد ساله بود را در اختيار شهرداري گذاشتند. بعد از اين همکاري اهالي، عمليات اجرايي اين پروژه در اين محور آغاز و بخش عمده باغات تخريب شد. در آن زمان قيمت کارشناسي اراضي متري 370 هزار تومان گذاشته شد و هر کدام از ذينفعان در اين اراضي پرونده اي را در شهرداري تشکيل داده و حتي بابت ضمانت پولي که قرار بود پرداخته شود به ميزان دو برابر مبلغ چک گرفته شد که هنوز روي پرونده هاست.


بعد از گذشت مهلت قانوني نه تنها پولي از سوي شهرداري پرداخت نشد بلکه سخن از مسئله ديگري از جمله ميزان سهم مالک غارسين، سهم منابع طبيعي و... به ميان آورده شد. در واقع شهرداري با طرح اين مباحث به دنبال خريد زمان براي خود بود. زيرا اگر ما بهره برداران و ذينفعان عمده و واقعي اين باغات و اراضي نبوديم، چرا شهرداري با ما توافقنامه نوشت و باغات و اراضي را هم از ما تحويل گرفت.
چرا از همان ابتدا به سراغ منابع طبيعي و مالکان نرفتند مگر استعلام مالکيت اراضي و سهام ذينفعان براي شهرداري کاري دارد.
در واقع وقتي زمان آن رسيد که شهرداري به تعهدات خود عمل کرده و حق اهالي را بدهد هر روز يک سنگ جلوي پاي آنها اندخته شد و به بهانه هاي واهي اهالي را سر مي دواندند.
اهالي منطقه که وضعيت را اين گونه ديدند، رد توقف کار بر روي اراضي را در دادسرا گرفتند و کار متوقف شد زيرا به هيچ يک از بندهاي توافقنامه عمل نشده بود.

  • تا اين که يک روز از دفتر شهردار وقت آن زمان که امروز نماينده مردم شيراز در مجلس شوراي اسلامي است با نمايندگان اهالي تماس گرفته شد و گفتند: پرونده هاي محله منصورآباد هر چه سريع تر براي تعيين تکليف و پرداخت را به شهرداري مرکزي بياوريد. وقتي طبق زمان اعلامي آنجا رفتيم، شهردار نبودند، گفتند برويد چند روز ديگر بياييد.


چند روز بعد رفتيم اما آنها گفتند، که آقاي شهردار گفته است، فقط جاده بايد خريداري شود و پولي بابت حريم جاده، پاشنه راه و فضاي سبز اطراف بزرگراه پرداخت نمي شود.
در حالي که طبق توافقنامه و صورتجلسه و مصوبه شوراي چهارم و بازديدهاي انجام گرفته قرار شده بود، شهرداري علاوه بر مسير، حريم را نيز خريداري نمايد. حتي قرار شد؛ بخشي از باغات که در شمال جاده قرار داشتند و دسترسي آنها گرفته شده بود، توسط شهرداري خريداري گردد.
با اين دستور شهردار وقت با رويکرد بلاتکليفي ها جنبه ديگري به خود گرفت تا رسيديم به زمان آغاز به کار شورا و شهرداري جديد.
دوندگي هاي ما مجددا از اول شروع شد اين در حالي بود که معاونين شهردار، رئيس املاک، شهردار منطقه و... همه عوض شده بودند.
بالاخره توانستيم مصوبه شوراي پنجم مبني بر تعيين تکليف و پرداخت حق و حقوق تضييع شده اهالي منصورآباد را بگيريم.

  • قرار بر انجام کار کارشناسي مجدد شد و هيئت کارشناسي 3 نفره اي تعيين شد. زميني که سال 92و93 متري 370 هزار تومان کارشناسي شده بود در سال 99، متري يک ميليون و پانصد هزار تومان قيمت گذاري شد. اما شهرداري اين مبلغ را نپذيرفت و گفت: نظرش متري 500 هزار تومان است. خودتان کلاهتان را قاضي کنيد. قيمت ها از سال 92 تا امروز چه تغييراتي داشته است. آيا ديگر جايي در اين شهر زمين کمتر از متري 2 ميليون تومان است؟ آيا شهرداري عوارض و بهاي خدمات خود را حاضر است با همان نرخي که براي ما در قيمت گذاري زمين محاسبه کرده، محاسبه نمايد.
  • به هر حال تاکنون شهرداري، عليرغم اقدامات متعدد قانوني اهالي منصورآباد، از زير با تعهدات خود شانه خالي کرده و حتي مصوبه شوراي پنجم را ناديده گرفته و بار ديگر اعلام داشته ما فقط مسير را مي خريم، انگار شورا کاره اي نيست و توافقنامه ها و مصوبات هيچ ارزشي ندارد.


يکي از نمايندگان محله منصورآباد مي گويد: امروز در بحث اراضي منطقه منصورآباد بحث حق الناس مطرح است. مالکان اين اراضي افراد
خرده مالکي هستند که با سرانگشت دست هايشان و طي سال ها مرارت و رنج اين اراضي را احياء و به باغ تبديل و از آنها نگهداري کرده اند.

بيش از 200 نفر از اين اراضي ذي نفع و داراي سهم هستند. بعضي از اهالي اين منطقه که تا ديروز باغدار بوده و درآمدي داشته واز طريق آن امرار معاش مي کردند، امروز نيازمند و نيازمند کمک شده اند.

  • اگر بزرگراه کوهسار مهدي، همان گونه که در توافقنامه ذکر شده يک طرح عمومي، خيرخواهانه و توسعه  اي است چرا بايد بار آن بر روي دوش مردمي زجرکشيده و دسترنج آنها گذاشته شود.


يکي ديگر از اهالي نيز مي گويد: مسئولان براي کلنگ زدن و روبان چيدن آماده و پاي کار هستند اما وقتي پاي حق و حقوق و تعيين تکليف و انجام توافقات به ميان مي آيد همه درها بسته مي شود و کسي کاري انجام نمي دهد. در واقع به نظر مي رسد حق الناس براي آنها تعريف نشده است. به هر حال وضعيت امروز اهالي منصورآباد مشمول مرور زمان شده و هر کس توپ را به زمين ديگري مي اندازد.
شهرداري به ما پاسخ دهد؛ احداث اين بزرگراه چه حق مرغوبيت و مشرفيتي براي مالکان و ذينفعان ايجاد کرده که ارزش افزوده اي به دنبال داشته باشد. اراضي باغي ما همه تخريب شده اند. با چه استدلالي مي گوييد فقط پول مسير جاده را مي دهيم، کاري به حرايم نداريم، مگر اهالي مي توانند ديگر در حرايم دخل و تصرفي داشته يا کاري انجام دهند.

  • نمايندگان محله منصورآباد بار ديگر تأکيد مي کنند به دنبال دفاع از حقشان هستند و با صداي بلند مي گويند: آقاي معاون شهردار که از زمان افتتاح ابرپروژه 1400 سخن مي گوييد و خودتان هم زماني شهردار همين منطقه بوده و در جريان ريز و جزئيات مباحث آن هستيد مي گوييد با اهالي محله منصورآباد تعامل کرده ايم. واقعيت را بگوييد، تعاملي در کار نبوده همه چيز بر مبناي زور از جانب شهرداري است. اگر همکاري و تعاملي بوده توسط اهالي انجام شده نه شهرداري.


اين نمايندگان مي گويند: وقتي از قصد اهالي براي جلوگيري از ادامه عمليات اين پروژه سخن مي گوييم ما را با شوراي تأمين تهديد مي کنند. در حالي که ما نه قصد اخلال در نظم داريم و نه سوداي ديگري. ما فقط حقمان را مي خواهيم. نمي دانيم با چه زباني بگوييم، اين باغات روزي همه درآمد، امرار معاش و زندگي اهالي بوده است.
هرگونه همراهي را هم کرده ايم اما همه چيز يک طرفه بوده و شهرداري هيچ زمان همراه نبوده است. اين نمايندگان در پايان سخنان خود مي گويند: امروز آمده ايم از طريق رسانه صداي دادخواهي مان را به گوش مسئولان دلسوز و قانونمند برسانيم و از آنها بخواهيم در هر منصب و سمتي هستند اگر مي توانند ياري گر اهالي منصورآباد باشند. داد ما را بستانند که زندگي ما بر باد رفته است.

شماره روزنامه:7105
این مورد را ارزیابی کنید
(1 رای)
آخرین ویرایش در دوشنبه, 22 دی 1399

موارد مرتبط