ایران نه فقط مساحتی به اندازه 1/648/000 کیلومتر مربع وسعت است... ایران نه فقط جمعیت 90 میلیونی است که 7 الی 8 میلیون در خارج از کشور و مابقی در ایران زندگی می‌کنند. ایران نه فقط دارای سابقه تمدنی 2500 ساله و بیشتر است، ایران نه فقط برخوردار از میراث‌های فرهنگی به جای مانده و آثار بزرگانی است که جهانیان به آن افتخار می‌کنند. ایران نه فقط، جمعیتی شامل افراد و اقوام کرد، لر، تاجیک، فارس، ترک، بلوچ و... است که در کنار هم قرن‌هاست با جان و دل مرزهای کشور را از تهاجم بیگانگان حفظ کرده‌اند. ایران نه فقط مجموعه‌ای از ادیان مختلف الهی است که با عقاید و آداب و رسوم یکدیگر زیر یک پرچم و یک حاکمیت همزیستی مسالمت‌آمیز دارند و نهایتا ایران نه فقط دولت و حاکمیتی انقلابی و مستقل است که با دستآوردهای شگرف علمی توانسته است علیرغم تحریم‌های کمرشکن آمریکا و اتحادیه اروپا در مواردی از علوم و فنآوری‌های نوین از جمله انرژی هسته‌ای به خودکفایی برسد بلکه ایران همه این دارایی‌ها و پشتوانه‌هایی است که نمی‌توان هیچ یک از آنان را تفکیک یا جداسازی کرد.

ایران امروز با چالش‌های سخت و بحران‌های مالی و اقتصادی چندی روبروست که دولت‌های آمریکا و اتحادیه اروپا و بعضی از همسایگان متحد اقماری آنان استقلال و پیشرفت‌های آن را برنمی‌تابند؛ زیرا منافع قبلی‌شان را یا از دست داده‌اند و یا احساس خطر می‌کنند. نمی‌توان متحد آمریکا شد و استقلال کشور را حفظ کرد. نمی‌توان زیر پرچم روسیه یا چین و یا هر کشور دیگری رفت و ادعای استقلال کرد هرچند روابط سیاسی و اقتصادی و فرهنگی با کشورهای دیگر بالطبع وابستگی‌هایی را به دنبال دارد، اما استقلال را بنیانی و ریشه‌ای به خطر نمی اندازد.

نارضایتی عمومی مردم ایران با هر عقیده و وابستگی به نظام جمهوری اسلامی و یا مخالف آن در مرحله نخست ریشه در مسائل اقتصادی و نظام گسیختگی‌های اقتصادی دارد. یعنی وقتی ظرف چند ماه ارزش پول ملی در برابر ارز خارجی تا دو یا سه برابر کاهش می‌یابد تأثیر آن در داد و ستد قابل قبول نیست با هر دلیل موجهی که دولت اعلام کرده یا می‌کند؛ زیرا میزان تاب‌آوری به ویژه در اقشار کم‌درآمد به گونه‌ای است که عقاید سیاسی و باورهای مذهبی و دینی آنان را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

در تظاهرات آرام نخستین که متأسفانه به آشوب و اغتشاش کشیده شد افراد بیگناهی از هر دو طرف کشته و یا به شهادت رسیدند. اعم از نیروهای انتظامی و پلیس و یا فرزندان بسیج و یا مردم معترض همه ایرانی بوده‌اند با هر منش یا باور سیاسی که نمی‌توان به سادگی درد و رنج

خانواده‌ها از کشته شدن سرپرست خانوار و یا فرزند و همسرشان را نادیده گرفت.

اینک نه زمان انتقامجویی و نمک‌پاشی بر زخم‌های ایجاد شده است و نه ادعای پیروزی برای هر طرفی. ایران امروز در مصیبتی ناخواسته گرفتار است که نتیجه سوءاستفاده دشمنان تمامیت‌خواه و کینه‌توز است.

خط قرمز امروز ما حفظ امنیت، اتحاد ملی و غیرت و شجاعت مقابله با دشمنان واقعی است. رفتار معترضین را می‌توان در دو شکل و دو گونه متفاوت به تحلیل نشست. نخست درد مشترک همه، خواه تحت تأثیر تبلیغات سوء دشمنان قرار گرفته باشند و به اصطلاح فریب خورده باشند که برای احقاق حق خود به میدان آمدند و خواه با تشخیص و نیازهای ملموس پا به میدان گذاشته باشند، جوان و نوجوان با احساس که خشم خود را به گونه‌ای نشان می‌دهد که چه بسا به درگیری و خشونت کشیده شود اگر سازمان‌دهی شده و با سلاح نبوده باشد طبق قانون اساسی نظام جمهوری اسلامی که برآمده از خون هزاران شهید است اجازه تظاهرات مسالمت‌آمیز دارد.

می‌توان با تدبیر و تلطیف قلوب شکسته مردمی که جوان و نوجوان و زن و فرزند از دست داده‌اند مرهمی بر آلام آنها گذاشت و از انتقامجویی دست برداشت هرچند محاکمه اغتشاشگران حق قانونی هر حاکمیتی از جمله ایران است. جداسازی‌ها و دوقطبی یا چندقطبی کردن ملت، از قدرت نظام حاکم می‌کاهد و مردم شریف و عزیز میهن از مقاصد استقلال‌طلبانه دور می‌شوند. اتحاد ملی زمانی به دست می‌آید که دولت مسئولیت هر آنچه پیش آمده را با شفافیت بپذیرد و اگر کسی یا کسانی در هر درجه از مسئولیت خطا یا تقصیری مرتکب شده‌اند مورد محاکمه و مجازات عادلانه قرار گیرند خواه دوست باشند یا همراه و خواه فریب خورده. آنچه می‌تواند رضایت عمومی را درخصوص عدالت در بررسی‌ها سبب شود بی‌طرفی است نسبت به هر آنچه پیش آمده است.

صف مخالفان نسبت به اقدامات دولت در مسائل اقتصادی که منجر به نارضایتی شده است با صف دشمنان و مخالفان نظام که آب به آسیاب دشمن می‌ریزند جداست. پدر یا پسر و مادر یا دختر هم چه بسا نسبت به عملکرد یکدیگر نارضایتی داشته باشند، اما نمی‌توان رابطه خویشی آنان را نادیده گرفت.

مردم ایران با یکدیگر و حاکمیت برآمده از آراء آنان رابطه خویشی دارند و در تمام وقایع و حوادث ناگوار و خوشگوار، هم‌سرنوشتند. این مسئله مهم باید برای همه تفهیم شود چه آنان که در خارج نشسته‌اند و مسائل را از دور می‌بینند و چه کسانی که در میدان هستند فرقی نمی‌کند همه ایرانی‌اند. نباید هر کس بر مبنای خواسته خود وقایع را تحلیل کند و از واقعیت‌ها دور بماند چه در داخل و چه در خارج.

قانون اساسی به همه اجازه داده است بدون سلاح در راهپیمایی‌ها و اعتراضات شرکت کنند. مردم آزادی بیان و عقیده داشته باشند، اینکه چگونه مدیریت کنیم که قانون اساسی در اجرا به خوبی نمود پیدا کند هنر دولتمردان است. امروز و حتی دیروز و روزهای قبل‌تر ما نیاز به ارتقاء سطح فرهنگ داشته و داریم.

نسبت به ادبیات اخلاقمداری دچار انقطاع فرهنگی شده‌ایم و بسیاری از حرکات و اغکار که می باید ریشه فرهنگی داشته باشند متاسفانه سیاسی شده اند و خشونت حاصل این گونه رفتارهاست.

 فرهنگ و باور دو بال پروازند برای همه نه فقط برای عده‌ای خاص. سیاست باید از دل فرهنگ بیرون آید.

امید است دولت با تلطیف قلوب آزرده از خشونت‌های پیش آمده، بتواند اتحاد ملی را که خط قرمز انقلاب است بار دیگر قوت بخشد و هر چه بیشتر از جداسازی‌ها اجتناب نماید. امنیت و آرامش و سلامتی دو رکن اساسی برای زندگی شرافتمندانه‌اند که هم مردم و هم دولت در تحقق آن دخیل اند.

امام علی(ع) می‌فرماید: «نعمتان مجهولتان، الصحه والامان» واقعا چنین است دو نعمت ناشناخته‌اند، سلامت و امنیت.

ملت ایران با هر باور و عقیده و منش سیاسی و دینی مذهبی تاکنون مقابل نفوذ و تهاجم خارجی از هر نوع آن ایستاده‌اند و اطمینان داریم که با هزاران ناوگان دریایی و بمب‌ها و هواپیماهای چنین و چنان جنگی نمی‌توان انسجام ملی را مخدوش و جداسازی کرد و کشور و ملت را بدون دفاع گذاشت.

وقتی مملکت مورد تهاجم بیگانگان قرار می‌گیرد حب وطن که از سنت‌های دینی و ملی است بر موافق و مخالف نظام کنونی تأثیرگذار است و همه را متحد و یکپارچه می‌کند. این واقعیت پیوسته در مورد ایرانیان تجربه شده است به ویژه در جنگ 12 روزه اخیر. پس برای هیچ ایرانی باغیرتی دخالت خارجی به هر دلیل توجیه اخلاقی و ملی ندارد و هیچ کس نباید جز این اندیشه‌ای در سر بپروراند.

به قول حافظ:

«تا چه بازی رخ نماید بیدقی خواهیم راند

عرصه شطرنج رندان را مجال شاه نیست»

والسلام