بیماری ، برای هر کس بخشی از وقت و هزینه و کیفیت زندگی او را تحت تاثیر قرار می دهد . در جامعه ای که ما در آن زندگی می کنیم بیماری می تواند جنبه ی ارثی داشته باشد یا از یک تصادف و سانحه نشات گیرد و یا این که در شرایط سنی خاصی به سراغ شخص بیاید . در کنار این واقعیت باید در نظر گرفت که سبک زندگی و دشواری های آن خصوصا در جامعه ای که خشونت فیزیکی و کلامی را در طول 8 سال جنگ و متعاقب آن سختی زندگی تحت تاثیر تحریم ها و تنگناهای معیشتی را تجربه کرده ، ابتلا به انواع افسردگی ها و بیماری های روانی را به یک واقعیت ملموس تبدیل کرده و از کم و کیف زندگی کاسته است .

این که شما بیمار باشی و به امکانات بهداشتی و درمانی دسترسی داشته باشی و یا این که توانایی هزینه کردن برای مداوا را داشته باشی یا نداشته باشی ، شرایط متفاوتی را برای شما ایجاد می کند .

متاسفانه از آنجایی که سطح پوشش انواع بیمه ها اعم از بیمه تامین اجتماعی ، بیمه سلامت و خدمات درمانی و امکانات آنها در حدی نیست که از یک سو پاسخگوی جمعیت بالای بیماران باشد و از سوی دیگر همه ی اقشار جامعه توانایی پرداخت هزینه درمان را داشته باشند، بیماران شرایط یکسانی را تجربه نمی کنند . در چنین شرایطی اغلب مردم از مراجعه به مراکز درمانی و پزشکی خودداری می کنند و بحث غربالگری در صورتی که هزینه بر باشد چندان جدی گرفته نمی شود و بهداشت دهان و دندان و رعایت رژیم غذایی نیز در اولویت برنامه های بهداشتی و درمانی نیست .

در این میان کسانی که به دنبال بروز علائم بالینی بسیاری از بیماری ها ناچار به پزشک مراجعه می کنند نیز در صورتی که قادر به پرداخت هزینه های آن نباشند از ادامه درمان صرف نظر کرده و به خوددرمانی و در خوش بینانه ترین حالت به کمترین سطح از مداوا بسنده می کنند و همین امر امید به زندگی را در چنین افرادی کاهش می دهد . بسیاری از مردم تا زمانی که زمینگیر نشوند و از پا نیفتند رغبتی برای مراجعه به پزشک ندارند . طبیعتا در چنین شرایطی تنها کسانی که قادر به پرداخت هزینه های درمان باشند می توانند تمامی مراحل مراجعه و تشخیص و درمان و سپری کردن دوران نقاهت را با تحمل بیکاری و استراحت طی کنند .

بر اساس آمارهای رسمی ، نزدیک به 30 درصد از جمعیت کشور به انواع بیماری های روانی مبتلا هستند که روی سبک زندگی و رفتار آنها و ارتباطشان با خانواده و اجتماع و محیط کار تاثیر می گذارد و ناشناس ماندن چنین افرادی موجب می شود که داوری پیرامون رفتار آنها در محل تحصیل و کار و بحران های اجتماعی منصفانه و عادلانه نباشد .

بالا بودن هزینه بستری شدن در بیمارستان ها و مراکز درمانی موجب می شود که خانواده ی افراد بیمار ، محیط خانه را به بیمارستان ترجیح بدهند که از یک طرف پایش روند بهبودی را با اختلال مواجه می کند و از طرف دیگر میزان مراجعه به پزشک را افزایش می دهد .

بالا بودن جمعیت بیماران موجب ایجاد صف های طولانی و گاهی چند ماهه برای دریافت خدمات پزشکی می شود به طوری که گاهی موجب تشخیص بیماری در شرایط وخیم می گردد که معمولا از میزان کارسازی مداوا می کاهد .

پایین بودن حقوق پرستاران که از جمعیت آنها در مراکز درمانی کاسته است موجب می شود که نسبت بین تعداد بیمار و پرستار با وضعیت استاندارد فاصله داشته باشد و همین امر بخشی از وظیفه مراقبت از بیمار را به همراه بیمار منتقل می کند که آموزش ندیده و صرفا از سر دلسوزی سعی می کند منویات کادر درمان را اجرایی کند که البته نتایج یکسانی در بر ندارد و معمولا با چالش هایی همراه است که توجیه کننده ی کم اثری بستری شدن در بیمارستان می گردد.

جای تاسف است که همان مناسبات غلط و خلاف قانون که برای پیشبرد بسیاری از امور مورد توجه قرار می گیرد و همه برای سرعت بخشیدن به کارهای خود به واسطه و آشنا متوسل می شوند در جریان مراجعه به بیمارستان ها و مراکز درمانی نیز منتقل شده و همین امر موجب خط کشی بین بیماران و بالا بودن شانس بخشی از بیماران برای مداوا و بهبودی می گردد و به این شائبه دامن می زند که بیمارستان ها سلاخ خانه است در صورتی که واقعا این گونه نیست ! .

وقتی شما برای جلو انداختن نوبت ام آر آی ناگزیر به توسل به این و آن باشی و یا بخواهی برای بهره مندی از تجارب ارزنده برخی پزشکان حاذق و شناخته شده و چیره دست ، روال معمول برای طی مسیر تشخیص و درمان را دور بزنی ، درک این واقعیت برای کسانی که به چنین امکاناتی دسترسی ندارند آزار دهنده است . گاهی مشاهده می کنیم که به درازا کشیدن یک پرونده خانوادگی و یا قضایی آثاری از خود بر جای می گذارد که منجر به ایجاد بیماری و یا توقف روند درمان می شود و زمانی حکم طلاق بین دو زوج صادر می گردد که یکی از آن دو دیگر امیدی به ادامه زندگی در شرایط برخورداری از تندرستی ندارد . اگر بخواهیم موضوعات مرتبط با مسائل بهداشتی و درمانی را فهرست کنیم و به تاثیر تنگناهای معیشتی ، چالش های خانوادگی ، بیکاری ، مجرد زیستن و .... بر تندرستی بپردازیم مطلب به درازا می انجامد ، تنها کافی است که بدانیم بیماری یک اتفاق ناگهانی نیست.