وارد حساب کاربری خود شوید

نام کاربر *
کلمه عبور *
مرا به خاطر بسپار

ایجاد یک حساب کاربری

فیلدها با ستاره (*) مشخص شده اند مورد نیاز است.
نام *
نام کاربر *
کلمه عبور *
تائید رمز عبور *
پست الکترونیک *
تأیید ایمیل *
کپچا *
Reload Captcha

    فرداي دشمن انگاري

    توسط اسماعیل عسلی/ سردبیر روزنامه عصرمردم 30 آبان 1399 21 0
    سرمقاله سردبیر اسماعیل عسلی 1 آذر 1399فرداي دشمن انگاري

    دشمن در عرف سياسي ، اقتصادي و فرهنگي و اجتماعي واژه اي است با معاني و مصاديق گوناگون . شما وقتي مي گوييد فلان همسايه ويا قوم و خويش با من دشمن است يعني چشم ديدن مرا ندارد و خواهان پيشرفت و موفقيت من نيست . چنين دشمني هايي بوي خون نمي دهد و نهايتا به چشم و هم چشمي هايي ختم مي شود که انگيزه ي تلاش بيشتر و موفقيت روزافزون است و چه بسا کسي شب و روز براي پيشرفت و موفقيت تلاش کند تا چنين دشمناني را به خشم بياورد و عصباني کند و فاصله ي خود را آنچنان زياد کند که اظهار دوستي هاي مصلحت آميز و تملق و چاپلوسي از سوي افراد حسود ، جاي اظهار دشمني و کنايه هاي زهرآگين را بگيرد !
    نوع ديگري از دشمن انگاري ، دشمني فرهنگي است . يعني اين که شما با رفتار و منش و پاي بندي به سنت هايي خاص احساس غرور و برتري مي کنيد و تلاش مي کنيد ديگران را هم با خود همراه سازيد . تعصب روي لهجه و زبان و آداب و سنن از نشانه هاي آن است که البته گاه به درگيري هاي فيزيکي هم مي انجامد اما به طور کلي رقابت هاي فرهنگي بين کشورها و جوامع کوچک و بزرگ ، اگر با اهرم دانش و قدرت نظامي و اقتصادي همراهي نشود راه به جايي نخواهد برد . هم اکنون اروپا و آمريکا با وجود اشتراکات فرهنگي فراوان هنوز هم روي زبان و لهجه و برخي از سنت هاي ريشه دار خود پافشاري مي کنند و برعکس کشورهاي جهان سومي با وجود تعصب نمايي بيشتر و رگ هاي ورم کرده در گردن ، آمادگي بيشتري براي تهاجم پذيري و استحاله دارند چرا که مرعوب قدرت نظامي و اقتصادي و سياسي مي شوند و به تدريج به عقب نشيني تن مي دهند .
    از آنجايي که دشمني بين اديان و مذاهب ريشه در دکان داري متوليان ديني و مذهبي دارد در طول تاريخ با نسبت هاي ناروا و تکفير و تحريف و دستکاري در تاريخ براي وارونه جلوه دادن رويدادها همراه بوده است و اين نوع از دشمن پنداري در حوزه ي فرهنگ خصوصا وقتي پاي اعتقادات مذهبي در ميان باشد ، همواره منشاء خونريزي و کشتارهاي بي رحمانه و سبعانه و محروميت از حقوق اجتماعي بوده که عده اي مدعي دينداري براي راهيابي به بهشت و قرار گرفتن در صف مومنان واقعي مرتکب شده اند . جنگ هاي صليبي ، تکفير نومسيحيان توسط قوم يهود و سوزاندن آنها و همچنين چالش هاي مذهبي بين مسلمانان و فرقه هاي مذهبي که غربي ها براي شعله ور کردن جنگ هاي نيابتي از آن به بهترين وجه استفاده مي کنند ، نمونه اي از دشمن پنداري در حوزه هاي فرهنگي است . منازعات فرهنگي در جوامعي که فرهنگ مکتوب حرف اول را مي زند معمولا با زبان منطق قابل حل و فصل است اما در جوامع سنتي که فرهنگ شفاهي حاکميت دارد معمولا به سود کسي است که شکل مار را مي کشد نه کسي که مار را مي نويسد !
    تاکيد بر وجود دشمني و رقابت از منظر اقتصادي ، واقع بينانه ترين و مفيدترين شاخه ي دشمن پنداري است . چنين نگاهي موجب مي شود که شما همواره رشد و توسعه رقباي اقتصادي خود را در تمامي زمينه ها رصد کنيد . اختلاف تراز بازرگاني ، توليد ، صادرات ، واردات ، امکانات علمي و پژوهشي ، جذب سرمايه ، استفاده بهينه از مواد خام و تلاش براي ايجاد ارزش اضافي ، نهادينه کردن فرهنگ کار و تلاش و کوشش ، سرمايه گذاري براي بي نيازي از کالاهاي استراتژيک و اساسي مانند گندم ، جو ، برنج ، روغن ، آهن ، فولاد ، تلاش براي جلب و جذب نيروهاي انساني صاحب فکر و انديشه ، فرار از تک محصولي بودن و ممانعت از اتکاي بودجه کشور به صادرات کالايي خاص و ... همه و همه در واقع سر در آبشخور دشمن پنداري از منظر اقتصادي دارد. در چنين آوردگاهي موضع گيري هاي سياسي نيز تابع منافع ملي است و هرگز شاهد فدا شدن آسودگي و رفاه مردم در پاي تصميمات متعصبانه غلط که حکم آب به آسياب دشمن ريختن است نيستيم !
    بي خاصيت ترين نوع دشمن پنداري در ميدان سياست اتفاق مي افتد به اين معنا که يک کشور ، برخي از کشورها را دشمن ذاتي خود بداند و همواره سعي در مقابله با آنها داشته باشد . اصولا در دنياي سياست ما دشمن ابدي نداريم . کما اين که ايراني ها 8 سال سربازان عراقي را به عنوان کافر بعثي مي کشتند و آنها نيز ما را به عناويني مشابه قتل عام مي کردند اما با برقراري صلح برادر شديم و حتي گرفتن خسارت جنگي هم که بالغ بر هزارميليارد دلار برآورد مي شد را ناديده گرفتيم ! ويتنامي ها اکنون با آمريکايي ها داد و ستد اقتصادي و سياسي و فرهنگي دارند . انگلستان و فرانسه که سالها به صورت هم چنگ انداختند هم اکنون عضو پيماني مشترک هستند و چندين سال در کنار ساير کشورهاي قاره ي سبز اتحاديه اروپا را تشکيل دادند .
    برخي از کشورها از دشمن تراشي سياسي بهره ي اقتصادي مي برند نظير آمريکا که از زمان استقلال تاکنون هيچ گاه نتوانسته اند بدون تصور وجود دشمني خطرناک ، رشد کنند . رسوبات دشمن انگاري در مواجهه با سرخ پوست ها ، سياه پوست ها و رنگين پوست ها براي آمريکايي هاي سفيد پوست و متعصب هنوز هم خود را نشان مي دهد . رقابت با اروپا بر سر سرزمين هاي مستعمره ، رقابت با کشورهاي صنعتي بر سر خريد مواد اوليه و تسخير بازار مصرف در کشورهاي گوناگون ، رقابت و جنگ سرد با شوروي و چين و هم اکنون نيز رقابت همزمان با چين و روسيه و اروپا و دشمناني که خودشان آن را تراشيده اند و نام آن را تروريسم و افراط گرايي اسلامي گذاشته اند همه و همه در فهرست دشمنان آمريکا قرار مي گيرند که در تمامي آنها انگيزه هاي اقتصادي حرف اول را مي زند !
    آمريکايي ها همواره در سايه ي دشمن زيسته اند زيرا ذاتا چه از لحاظ فرهنگي و چه اقتصادي و سياسي و نظامي ملتي مهاجم هستند . جنگ فرهنگي آنها نيز سر در آبشخور هويت بخشي به خود براي بالا بردن اعتماد به نفس ملي و تمدن آفريني دارد زيرا گذشته آنها عميق نيست و شاخه اي از تمدن هلني به حساب مي آيند ولي ميل به تشخص فرهنگي موجب مي شود که به دنبال هويتي متفاوت از ساير کشورها باشند !
    دشمن پنداري از منظر سياسي ، اگر صرفه ي اقتصادي نداشته باشد و تنها براي مردم هزينه ايجاد کند يک ريال هم نمي ارزد چون به منزله ي مبارزه اي دن کيشوت وار با آسياب هاي بادي است و تفاخر به جست و خيزي به ظاهر شجاعانه اما در واقع بي فرجام است !
    بايد ديد ملت ها از چه منظري دشمن را مي بينند و او را توصيف مي کنند و آيا چنين توصيفي از دشمن صرفه ي اقتصادي هم دارد يا دائما بايد هزينه پرداخت و تحت فشارهاي گوناگون بود . بايد ديد اين نوع از دشمني به نفع دشمن تمام مي شود يا به سود او . خلاصه اين که بايد به فرداي اظهار دشمني و دشمن انگاري انديشيد .

    شماره روزنامه:7060
    این مورد را ارزیابی کنید
    (1 رای)
    آخرین ویرایش در جمعه, 30 آبان 1399

    ارسال نظر

    لطفا از نوشتن با حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید.
    از ارسال دیدگاه های نا مرتبط با متن خبر، تکرار نظر دیگران، توهین به سایر کاربران و ارسال متن های طولانی خودداری نمایید.
    لطفا نظرات بدون بی احترامی، افترا و توهین به مسئولان، اقلیت ها، قومیت ها و ... باشد و به طور کلی مغایرتی با اصول اخلاقی و قوانین کشور نداشته باشد.
    در غیر این صورت، «عصر مردم» مطلب مورد نظر را رد یا بنا به تشخیص خود با ممیزی منتشر خواهد کرد.