وارد حساب کاربری خود شوید

نام کاربر *
کلمه عبور *
مرا به خاطر بسپار

ایجاد یک حساب کاربری

فیلدها با ستاره (*) مشخص شده اند مورد نیاز است.
نام *
نام کاربر *
کلمه عبور *
تائید رمز عبور *
پست الکترونیک *
تأیید ایمیل *
کپچا *
Reload Captcha

    هشيار در ميانه ي مستان

    توسط اسماعیل عسلی/ سردبیر روزنامه عصرمردم 23 خرداد 1400 70 0
    سرمقاله سردبیر اسماعیل عسلی 24 خرداد 1400           هشيار در ميانه ي مستان

    اگر انتقادات هفت نامزد رياست جمهوري در زمينه هاي گوناگون پيرامون اوضاع کشور را مورد بررسي قرار دهيم در مي يابيم که همين انتقادها زماني توسط افراد متخصص و کارشناسان دلسوز مطرح مي شد و سياه نمايي و تشويش اذهان عمومي تلقي مي گرديد و از منتقدين مي خواستند که براي اثبات ادعاي خود دليل و مدرک بياورند . البته بيان چنين انتقاداتي از زبان کساني که از فعالان چند ده ساله در دايره ي قدرت بوده اند آن هم در صدا و سيما ، هيچ نيازي به دليل و مدرک ندارد ، زيرا خودشان از نزديک در جريان روند امور بوده اند و وجدان عمومي هم بر اين اظهارات صحه مي گذارد هر چند ممکن است بر سر راه حل ها اختلاف نظرهايي وجود داشته باشد . اگر فرض کنيم که نامزدها در بيان انتقادات خود صادق باشند به نظر مي رسد که انقلاب همان گونه که برخي از نامزدها بر آن تاکيد ورزيدند ، نيازمند پوست اندازي و تجديد نظر در روش ها و برنامه هاست ! يک نفر از آقايان به لزوم جراحي اقتصادي هم اشاره کرد که البته معلوم نيست ريسک بيهوش کردن چنين اقتصادي براي جراحي شدن تا چه اندازه بالا باشد . نکته جالب توجه نيز اينجاست که اغلب نامزدها طوري از برنامه هاي خود و لزوم تغيير قوانين سخن مي گويند گويا مجلس شوراي اسلامي محلي از اعراب ندارد و قرار است همه چيز از طريق ارائه ي لوايح دولتي تغيير کند در حالي که اگر بنا بر جراحي اقتصادي و دگرگوني ساختاري و اجراي مو به موي عدالت باشد ، مجلس يک پاي قضيه است . از اين منظر همسويي نگاه مجلس با رئيس جمهور آينده حکم روغن کاري چرخ هاي اقتصادي را دارد هر چند تا مجلس دست و پاي خود را جمع کند و بخواهد قوانين جديدي به تصويب برساند و براي لوايح ارائه شده از سوي دولت قيد فوريت در نظر بگيرد و کميسيون ها درراستاي همراهي با دولت فعال شوند ، يکسال از عمر دولت جديد گذشته است ، مي ماند سه سال ديگر که بخشي از اين سه سال بايد صرف توجيه تمامي دستگاه هاي دولتي و نهادهايي که براي خود پرچم استقلال برافراشته اند شود تا با قوانين جديد کنار بيايند و از منافع بخشي به خاطر منافع ملي صرف نظر کنند ؛ ضمن اين که اصلاح ساختاري اقتصاد نيازمند پشتوانه قوي مالي و تزريق سرمايه به بخش هاي توليدي و افزايش صادرات است که با وجود تحريم ها ، دولت آينده دستاويز زيادي براي زمان خريدن و موکول کردن چنين پروسه اي به چهارساله دوم دارد و به نظر مي رسد که چهار سال اول دولت آينده صرف تلاش براي اصلاح ساختاري اقتصاد و رتق و فتق امور و مسدود کردن سوراخ سنبه هايي شود که به گريزگاه دلال ها و قاچاقچي ها و رانت خوارها و مفسدين اقتصادي تبديل شده است . البته دولت آينده اينطور که به نظر مي رسد نمي خواهد معطل برجام و برخي کنوانسيون هاي بين المللي بماند و به ترکيب سياست خارجي به گونه اي دست بزند که به حاشيه نشيني راهبردهايي بيانجامد که به مواضع شناخته شده نظام آسيب وارد مي کند ، به همين دليل روي دلارهاي نفتي حساب زيادي باز نخواهد کرد اما اگر موفق شود پول هاي دزديده شده از مردم را به بيت المال بازگرداند و آن يازده چهره ي معلوم الحال را متقاعد کند که پاي تعهدات خود بايستند و ساز و کاري دقيق براي اخذ ماليات در نظر گرفته شود ، ديگر نيازي به دلارهاي نفتي نخواهد داشت زيرا ميلياردها دلار از ثروت و مايملک ملي در سايه ي همگرايي سه قوه قابليت احياء دارد و در چهارسال پيش رو مي توان کشور را با پول هاي برگشت داده شده به بيت المال اداره کرد . بخشي از اين ثروت بر باد رفته ملي توسط بانک هاي غارتگر به مسکن تبديل شده که با مصادره و تحويل آنها به افراد بي خانمان گامي بزرگ در جهت حل مشکل مسکن برداشته مي شود  . ممکن است کساني خرده بگيرند که مگر مي شود اين گونه کشور را اداره کرد ؟ در پاسخ بايد گفت : چنين برداشتي حاصل از نظر گذرانيدن مناظره هاست . زيرا اغلب نامزدها ترجيح مي دهند به جاي دلبستن به نتايج مذاکره و تعاملات بين المللي با اتکا به توان داخلي و ظرفيت هاي اقتصادي ، اهرم هاي بازدارنده را از کار بيندازند و اين مهم ميسر نمي گردد مگر اين که از ذخاير پنهان در پستوي رانت و اختلاس و انحصار طلبي بهره برداري کنند لذا احتمال داده مي شود که مي خواهند با زنده کردن پول هاي مرده آبي در پوست خشک شده ي اقتصاد جاري سازند .
    برخي به جد معتقدند که راه پيموده شده در حوزه ي سياست خارجي و منطقه اي برگشت ناپذير است  . به هر حال ايران هزينه هاي فراواني براي کسب چنين موقعيت منطقه اي پرداخته است و پيوند برخي رويدادها با ايران و سهمي که ايران براي خود در حل مشکلات منطقه قائل است و احتمال مي دهد که بتواند به عنوان برگ برنده مورد استفاده قرار دهد ، چشم پوشي از هزينه هاي سنگين مالي و جاني که به دولت و مردم ظرف اين چند دهه وارد گرديده به سادگي امکان پذير نيست و اگر ايران بخواهد مطابق ميل رقباي منطقه اي و طرف غربي از مواضع خود پيرامون فلسطين و يمن و عراق و افغانستان و بحرين و برقراري مناسبات ويژه با کشورهاي واقع شده در حيات خلوت آمريکا در آن سوي اقيانوس عقب نشيني کند بايد تمامي هزينه ها را بر باد رفته به حساب آورد . به همين دليل مشکل دلار و انسدادهاي ايجاد شده در تجارت با جهان و دشواري تعاملات بانکي و تنگناهاي تحصيلي و بهداشتي و دارويي و جذب سرمايه خارجي ... کماکان ادامه خواهد داشت تا زماني که اقتصاد ما در دوره ي گذار به اندازه اي قوي شود که تحريم ها نه در شعار بلکه در عمل به کاغذ پاره تبديل شوند  . به هر حال چه آمريکا و اتحاديه اروپا و چه چين و روسيه از اين نظر که همه به دنبال منافع خودشان هستند سر سوزني با يکديگر تفاوت ندارند حال اين که در اين وسط ايران چگونه مي تواند بين منافع خود و اين غول هاي اقتصادي پلي ايجاد کند به قدرت ديپلماسي و دورانديشي و راهبردهاي منطقه اي و جهاني برمي گردد که دانش آن را در دانشگاه ها تدريس مي کنند نه در محافل و هيأت ها و اتاق هاي فکر فصلي ، تا آن زمان هم ايران ناگزير است مانند گندمي بين دو سنگ آسيا ، انواع فشارها را تحمل کند زيرا بين تن سپردن به واقعيت هاي تلخ و پيگيري آرمانها ، ترجيح مي دهد به آرمانها پاي بند بماند. چنين رويکردي با پيشنهاد دموکراتيک عده اي که دم از رفراندوم مي زنند جور درنمي آيد زيرا با کالبدشکافي و تشريح انتخابات هم مي توان به نتايجي شبيه همه پرسي رسيد و به قول معروف در خانه اگر کس است يک حرف بس است . ضمن اين که در تمامي انتخابات ها خصوصا رياست جمهوري مردم به نوعي اظهار نظر کرده اند و اهل سياست هم به تفسير آن اهتمام داشته اند .
    درپايان بايد گفت : نزديکي شعارهاي نامزدها به يکديگر گوياي اين واقعيت است که اگر30 سال پيش کسي جرات نمي کرد از ترس متهم شدن به ماديگري و تخطئه ي دستاوردهاي معنوي انقلاب ، مطالبات معيشتي مردم را بر زبان بياورد ، امروز کار به جايي کشيده که بي اعتنايي به مسکن و غذا و امنيت رواني و نيازهاي بهداشتي به منزله ي توهين به مردم تلقي مي شود . به قول شاعر :
    کفاره ي شراب خوري هاي بي حساب
    هشيار در ميانه مستان نشستن است

    شماره روزنامه:7216
    این مورد را ارزیابی کنید
    (1 رای)
    آخرین ویرایش در یکشنبه, 23 خرداد 1400

    ارسال نظر

    لطفا از نوشتن با حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید.
    از ارسال دیدگاه های نا مرتبط با متن خبر، تکرار نظر دیگران، توهین به سایر کاربران و ارسال متن های طولانی خودداری نمایید.
    لطفا نظرات بدون بی احترامی، افترا و توهین به مسئولان، اقلیت ها، قومیت ها و ... باشد و به طور کلی مغایرتی با اصول اخلاقی و قوانین کشور نداشته باشد.
    در غیر این صورت، «عصر مردم» مطلب مورد نظر را رد یا بنا به تشخیص خود با ممیزی منتشر خواهد کرد.

    آرشیو روزنامه

    Ad Sidebar
    Ad Sidebar-3