نقش رسانه های پر مخاطب در سمت دهی افکار عمومی پس از وقوع هر حادثه ای از اهمیت بالایی برخوردار است . به صورت طبیعی ، پس از هر رویدادی اعم از اقتصادی ، سیاسی ، نظامی ، فرهنگی ، ورزشی و علمی در صورتی که قبلا در مورد احتمال وقوع آن گمانه زنی هایی صورت نگرفته باشد و مردم خود را برای چنین رخدادی آماده نکرده باشند ، اغلب مردم به دنبال فهم چرایی رویدادهای غیرمنتظره هستند و از خود و دیگران می پرسند چرا؟

از جمله رسالت های تعریف شده برای امپراتوری های رسانه ای پرمخاطب که در سراسر جهان دارای خبرنگار و دفتر نمایندگی و پشتوانه های عظیم مالی هستند و به اخبار دست اول دسترسی دارند و به صورت 24 ساعته فعالیت می کنند و به چند زبان ، برنامه های خود را در قالب خبر ، گزارش ، مصاحبه ، فیلم مستند و تحلیل ارائه می دهند این است که اجازه ندهند هیچ رویدادی ذهن مردم جهان را از مسائلی که رسانه های پرمخاطب به دنبال برجسته کردن آنها هستند ، منحرف گرداند . این ویژگی ، آنها را قادر می سازد که بتوانند نبض مردم جهان را در دست داشته باشند . اساسا ، اقتدار بدون برخورداری از رسانه ی قوی نه تنها مفهومی ندارد بلکه زمینه ای بر ای تحقق پیدا نمی کند زیرا زمینه سازی برای هر حمله و دفاعی قبل از نبرد نظامی بر عهده ی رسانه هاست . رسانه های غربی قبل از به راه انداختن هر جنگی نقش توپخانه ها و هواپیماهای بمب افکن را ایفا می کنند تا از کشوری که قرار است مورد هجوم واقع شود یک هیولای غیرقابل تحمل و عقب افتاده از توسعه ی فکری و فرهنگی بسازند !

خبرگزاری های حرفه ای که معمولا سخنگوی دولت ها و قدرت های منطقه ای و جهانی هستند و بی هیچ تردیدی از سوی هلدینگ های بزرگ اقتصادی و کمپانی های بزرگ تحت لوای آژانس خبری فعالبت می کنند در راستای افزایش سطح تاثیرگذاری خود به موازات تلاش برای تغییر ذائقه ی مخاطبان ، توجه ویژه ای به عادات و سنت ها و علائق مبتنی بر زاد بوم و جغرافیای زیستی آنها دارند .نحوه ی انتشار خبر در آژانس های خبری پرهزینه و حرفه ای به گونه ای است که مخاطبان را درتشخیص صحت و سقم خبرها و انگیزه ای که زیر پوست هر گزارشی نهفته است ، دچار تردید می کند و همین موضوع مانع از این می شود که مخاطبان برای حصول اطمینان از آنچه در جهان می گذرد به خبرگزاری های داخلی بسنده کنند و همواره نیم نگاهی به سایر خبرگزاری ها داشته باشند .

قدرت بالای همپوشانی خبرگزاری های مهم و تاثیرگذار به گونه ای است که اگر یک خبرگزاری نتوانست به هر دلیل مخاطب خود را در موضوعی خاص متقاعد کند ، یک خبرگزاری دیگر با پرداختن از زاویه ای دیگر به موضوع مورد نظر ، کار او را تکمیل می کند .

بخشی از اخبار خبرگزاری های حرفه ای تعمدا بر پایه گمانه زنی و به نقل از منابعی که ظاهرا تمایلی به افشای هویت خود ندارند ، منتشر می شود تا همواره دستاویزی برای عبور از آن وجود داشته باشد .

منحرف کردن نگاه و توجه مخاطبان از موضوعی که دچار پیچیدگی شده به موضوع دیگر نیز از جمله حربه های رسانه ای است . از جمله ترفندهای رسانه ای ، پیشگویی و ترسیم دورنمای وضعیت سیاسی و اقتصادی جهان است که مخاطبان را به حالت آماده باش برای وقوع رخدادی با تاثیرگذاری های چند جانبه قرار می دهد که از یک منظر القاء کننده ی ژرف نگری و احساس مسئولیت اداره کنندگان یک خبرگزاری نسبت به سرنوشت انسان ها بر روی این کره خاکی است ؛ ضمن این که زمینه ای مناسب را برای جا انداختن برخی باورها فراهم می نماید . تغییر نقشه خاورمیانه که تاکنون از زوایای گوناگون در قالب تحلیل ها و گزارش های سمت و سو دار به آن پرداخته شده از جمله مسایلی است که چندین سال است روی آن کار می شود تا توجیه کننده رخدادهای زنجیره ای تاسف بارباشد و چنین رویدادهای وحشتناکی را عادی جلوه دهد .   حال سخن بر سر این است که در این میان خبرگزاری ها و آژانس های خبری داخلی با بضاعتی مزجاه باید در برابر غول هایی قد علم کنند و در میدانی به پیشروی بپردازند که قبلا توسط خبرگزاری های پرمخاطب ، مین گذاری شده است ، حال اگر محدودیت ها و ملاحظات خاص در شرایط ویژه و بحرانی و رعایت حال و روز جامعه ای معلق بین سنت و مدرنیته را هم به مشکلات خبرگزاری های داخلی بیفزاییم ، میزان توفیق آنها در همراه کردن مخاطب با خود ، با اما و اگرهای فراوانی همراه خواهد بود .

قابل انکار نیست که وقتی رسانه های داخلی با هدف پوشش اخبار جنگ وارد میدان می شوند ، همزمان باید در چند جبهه مبارزه کنند زیرا در شرایط جنگی ضمن این که با محدودیت منابع خبری در داخل مواجه هستند وظیفه ی رفع شبهه در واکنش به القائات رسانه های بیرونی و معاند را نیز بر عهده دارند که مدیریت چنین فضای آشفته ای از هر کسی ساخته نیست هر چند به اذعان برخی صاحب نظران ، رسانه های داخلی در جنگ رمضان بهتر از موارد مشابه دیگر عمل کردند و توانستند با بر ملا کردن ماهیت پلید دشمنان ، مردم را که در لحظات اولیه جنگ دچار سردرگمی شده بودند به خیابان کشانیده و ابتکار عمل را به دست گیرند . بی گمان ، حضور پررنگ رسانه های داخلی در جنگ تحمیلی اخیر با یک سر و هزار سودا ، بعدها از زوایای گوناگون مورد بررسی قرار خواهد گرفت .در نهایت باید گفت آنچه بیشتر از تعدد رسانه ها اهمیت دارد ، کیفیت و اثرگذاری ، مخاطب شناسی ، سازماندهی و نگاه حرفه ای آنهاست .